Donderdagavond maakte ik met nog zo’n 250 mensen een solidariteitswandeling voor Israël door Drachten. Geweldig zo’n saamhorigheid.
We startten bij de Grote Kerk aan de Drift. Het leuke is dat juist in deze kerk van de PKN, voorheen meestal tweemaal per jaar, rabbijn en publicist Tamarah Benima voorging. Waarom dat nu niet meer het geval is, weet ik niet. Misschien gezien haar leeftijd of dat ze wellicht ook hier het stempel ‘extreemrechts’ heeft gekregen. Dat laatste zou me niet verwonderen.
We stopten bij enkele plaatsen waar zgn. Stolpersteine te zien zijn. De eerste drie liggen voor het huis van de familie Zilverberg: Sara Zilverberg (16 jaar), Anna Zilverberg (21 jaar) en Hinderika Zilverberg-Mozes (53 jaar). Sara en Anna zijn vanuit Westerbork gedeporteerd naar Auschwitz, Hinderika is vanuit Westerbork gedeporteerd naar Sobibor. Alle drie zijn ze vermoord. Het is goed dat hun namen bewaard blijven. We vervolgden onze tocht naar nog twee plaatsen waar Stolpersteine zijn aangebracht. Achter iedere steen zit een drama.
We sloten onze tocht af bij het Joodsmonument op het Kiryat Onoplein. Daar hield opperrabbijn Jacobs een toespraak. Hij vertelde o.a. dat de Joden vroeger en nu overal de schuld van kregen en krijgen. In het verleden waren de epidemieën altijd de schuld van de Joden. Ook het coronavirus was door de Joden in de wereld gebracht. Alleen om geld te kunnen verdienen aan de vaccins. Jacobs vertelde toen hij destijds in Amersfoort woonde, er een Marokkaanse overbuurvrouw was die angstvallig haar kind voor hem weghield. Bij navraag bleek dat het jongetje was wijsgemaakt dat de Joden kleine kinderen de ogen uitsteken om ze vervolgens in Israël aan blinde kinderen te geven.
Tenslotte werd, terwijl wij ons richting Jeruzalem wendden, Psalm 121 gelezen, die we regel na regel hardop meebaden. Heel indrukwekkend. Het laatste vers: “De Ene waakt over je gaan en je komen, van nu en tot in eeuwigheid.”
Een aantal mensen hadden kleine steentjes bij zich die zij op het monument legden. En al die steentjes bij elkaar brengen de boodschap: Israël en de Joodse gemeenschap in Nederland staan er niet alleen voor. Wij, christenen, staan achter jullie en bidden voor jullie tot de God van Abraham, Izak en Jakob. Hij is Israëls zegen.
Gisteravond werden er op meerdere plaatsen dit soort solidariteitswandelingen gehouden. Bemoedigend voor de Joodse gemeenschap in Nederland, maar ook voor Israël. Ik weet zeker dat dit soort activiteiten in Israël bekend worden.
Ik voel me een gezegend mens. Waarom? Omdat ook ik - samen met vele vrienden van Israël - een heel klein steentje mag bijdragen aan de bestrijding van het toenemende antisemitisme/antizionisme.
Reactie plaatsen
Reacties