De Rijnsburgse boys, niet te verwarren met de voetbalclub Rijnsburgse Boys, gaan sinds zaterdag 21 maart hun eigen weg.

Aangrijpend vind ik het. Hoe meer ik er over nadenk. Lenny Kuhr verlaat Nederland. De 75-jarige geliefde zangeres, die in 1969 het Songfestival voor Nederland won, houdt het voor gezien. “Het politieke klimaat in Nederland is niet langer geschikt voor Joden.”

Johan Derksen: “Wierd Duk laat als enige de zwijgende meerderheid aan het woord”, staat op de cover van het boek ‘Wierd Duk in NEDERLAND’ met interviews in De Telegraaf dat een aantal jaren geleden verscheen en waarin je ontdekt wat er allemaal in de samenleving speelt bij zeg maar Jan-met-de-pet.

‘Nederland veroordeelt aanval Israël’. Aldus NOS-teletekst vanochtend. “De soevereiniteit van staten moet worden gerespecteerd”, aldus minister Van Weel van Buitenlandse Zaken.

Wat begon vrijdag mijn ochtend goed. Het eerste bericht dat ik las was dat Stephan van Baarle (DENK) zich niet meer verkiesbaar stelt als lijsttrekker vanwege onenigheid in zijn partij. Eindelijk eens positief nieuws.

Hoe voel je je nu, achteromkijkend naar afgelopen zaterdag? Geweldig toch. Wat een congres zeg.

Geert Wilders trok deze week de stekker uit het kabinet. Zijn 10 punten-plan waarin een asielstop werd geëist moest nu worden ondertekend anders was het over en uit. Hij had al te veel water bij de wijn gedaan. Zelfs had hij geaccepteerd om als leider van de grootste partij geen premier te worden.

Maandag 26 mei, Jom Jeroesjalajim (Jeruzalemdag), was er een van extreme uitersten.

“De Israëlische Yuval Raphael is van het officiële Eurovisie Songfestivalalbum geschrapt.

Gisteren was ik geschokt.

Zojuist keek ik naar The Passion, die ieder jaar het het lijden en sterven van Jezus op een eigentijdse manier weergeeft. Daar kun je van alles van vinden. Echter, dat grote verlichte kruis in het donker vind ik indrukwekkend. Hét symbool van redding en eeuwige vrijheid in een land dat steeds donkerder wordt en meer en meer van God losraakt.

Zaterdag 1 maart vond, voorafgaande aan de Handen uit de mouwenreis 15, een kennismakingsbijeenkomst plaats bij Christenen voor Israël in Nijkerk. Iedereen stelde zich voor. Tot tweemaal toe was er iemand die zei opgevoed te zijn met de vervangingstheologie.

Van 19-26 maart deed ik met 33 anderen vrijwilligerswerk in Israël. Sinds 7 oktober 2023 heeft de economie een enorme klap gekregen.

Het bloedbad van 7/10/23 en alle vreselijke ellende daarna, had voorkomen kunnen worden. Immers had Egypte allang gewaarschuwd dat er een aanval zou komen, zelfs met de datum erbij.

Wie dacht dat we alle hatelijkheid richting Israël wel zo’n beetje hadden gehad, vergist zich. PKN-predikant Lieke Weima heeft afgelopen zondag voor het eerst Israël in haar gebed beschuldigd van genocide. Voor haar blijkt dat een hele overwinning te zijn, want ze had lang geaarzeld.

Er is al veel gezegd en geschreven over de oorlog die woedde tegen de Israëlische voetbalsupporters in onze hoofdstad. Opnieuw een uitbarsting van Jodenhaat. De cover van het Nieuw Israëlitisch Weekblad (NIW) van deze week - een mooi blad, aanbevolen om te lezen - zegt genoeg. Toch wil ik ook nog mijn gedachten weergeven.

Voormalig directeur van de Evangelische Omroep Ad de Boer heeft iets nieuws bedacht. Hij gaat het gebed inzetten als wapen om te voorkomen dat dinsdag 5 november Donald Trump wordt gekozen als president van de Verenigde Staten. Hij roept christenen en voorgangers (dus notabene in de kerk!) op om te bidden voor de overwinning van Kamala Harris.

“De takken met bladeren uit de tuin van de dominee gaan als groet van de gemeente naar mevrouw De Roos, die de afgelopen week na een geslaagde operatie thuis mocht komen.”

Mevrouw Klever, ik snap er helemaal niks meer van. U maakt iets van 19 miljoen euro over, of bent in ieder geval van plan omdat te doen, aan de UNWRA. Nota bene een club die terrorisme tolereert en daarmee ondersteunt en zodoende zelf als terroristische organisatie kan worden aangemerkt.

Allereerst wil ik alle Joodse landgenoten en Joodse mensen buiten Nederland een Shana Tova (Een Goed Nieuwjaar) toewensen. Moge de Eeuwige in het jaar 5785 geven dat Israël al zijn vijanden mag verslaan zodat er rust komt en de gijzelaars worden bevrijd.

Al jaren hebben veel predikanten buikpijn over de invloed van partijen als FVD en de PVV. Zij roepen hun kerkleden dan ook op om niet op deze partijen te stemmen. Vaak tussen de regels door ook in de zondagse erediensten.

Zondag was Israël in rouw. Zes gijzelaars werden zaterdag, een paar dagen voordat IDF hen wilde bevrijden, door Hamas vermoord. Zes prachtige mensen, elf maanden vastgehouden, getreiterd, gekleineerd, misbruikt en nu vermoord. Nee, niet overleden zoals sommige media vermeldden, maar vermoord!

Mijn blog van zaterdag ging over de afgrijselijke ongecensureerde beelden die ik had gezien op de video die Amir Tsarfati online zette. Vandaag bereikte mij een aangrijpende aanvulling hierop van Amir:

Een vriend van mij attendeerde mij gisteren op een filmpje dat Amir Tsarfati op Telegram had gezet. Het betreft de ongecensureerde beelden van de wandaden van Hamas op 7 oktober. Ik wist het meteen, dit wil ik zien.

Morgen is het een week geleden dat de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Parijs plaatsvond.

Onlangs was in de dagelijkse, altijd interessante, podcast van Joop Soesan Rabbijn Raphaël Evers te gast. In dat gesprek vertelde de Rabbijn dat de Talmoed, na de Tenach (het Oude Testament) het belangrijkste boek in de Joodse religie, precies aangeeft wat er op dit moment gaande is.

Vrijdagavond zat ik, genietend van de mooie zomeravond, op mijn balkon de digitale versie van het Nieuw Israëlitisch Weekblad te lezen.

7 juli is het negen maanden geleden dat 1200 onschuldige burgers van alle leeftijden in Israël werden afgeslacht door de terroristen van Hamas.

Zondag 23 juni bezochten we het  Holocaustmuseum in Amsterdam. Daar zijn diverse aangrijpende foto’s tentoongesteld. Sommigen zijn zeer aangrijpend. Iedere foto vertelt een eigen verhaal, een eigen drama.

Precies een week geleden werden vier gijzelaars bevrijd uit de hel van Gaza. Wat een vreugde. Natuurlijk in de eerste plaats bij de gijzelaars en hun familie. En in heel Israël.

Moeder Shiri en haar twee zoontjes Ariel en Kfir.

De foto van Nika Shakarami staat al een aanal weken in een hoekje op het beeldscherm van mijn desktop, om een keer iets te gaan schrijven over de gruwelijkheden die in Iran plaatsvinden. En als ik naar haar foto kijk denk ik: hoe is het mogelijk. Zo’n mooie dame van 16 jaar. En waarom!? Ze ging demonstreren in Teheran voor meer rechten van vrouwen en kwam niet meer terug. Omgebracht door het regime.

Vanmiddag de indrukwekkende film: ‘Mijn beste vriendin Anne’ gezien. Als je dit bekijkt begrijp je niet hoe er nog iemand één woord kwaad over de Joden kan zeggen.

Het kan mij enorm ontroeren, de foto’s en filmbeelden van de Joden die in de Tweede Wereldoorlog door de nazi’s met de trein werden afgevoerd. Waarheen wisten ze niet. Maar de meesten kwamen nooit meer terug. Diep tragisch. En als ik die stakkers dan zie, voor de laatste keer kijkend naar de camera, kan ik wel huilen. Maar ook woedend worden.

Shohreh Feshtali beleeft een zorgeloze kindertijd in het Perzië van sjah Mohammed Reza Pahlavi. Als echter in 1979, ze is dan negen jaar, de Islamitische Republiek Iran wordt uitgeroepen, verandert het verwesterde land in een streng religieus fundamentalistische staat, waarin razzia’s en openbare executies aan de orde van de dag zijn.

Jammer dat de gelijknamige demonstratie van Iraniërs en Israëlisch zondag in Den Haag niet kon doorgaan. Om organisatorische redenen, las ik. Hopelijk later wel. Oké, maar alleen al het idee dat dit georganiseerd zou worden vind ik geweldig. Ontroerend.

Gisteravond de indrukwekkende musical Je, Anne bijgewoond. Acht personen waaronder “Anne” gaven op een podium, in de vorm van een Jodenster, een prachtig theater-spektakel. Zang, afgewisseld met citaten uit het Dagboek van Anne Frank en radiofragmenten uit de Tweede Wereldoorlog. Met de nodige irritaties die het verblijf met z'n achten in zo'n kleine ruimte teweegbracht.

Deze week is het weer de Week van de Lentekriebels. Op een groot aantal basisscholen wordt uitgebreid "seksuele voorlichting” gegeven aan kinderen vanaf 4 jaar.