Ouwehoeren over de boeren

De boeren huilen weer. Waarom moeten wij weg? Waarom kan ons kind de boerderij straks niet voortzetten? Ja hoor, het is weer begonnen, of eigenlijk nooit weggeweest. Het kabinet Jetten 1 laat voordat het de laatste politieke adem uitblaast nog even z’n tanden zien aan de boeren. Luister eens boeren: het grootste deel van jullie moet verdwijnen. Want de stikstofproblematiek die bij de grens van Duitsland en België ophoudt is toch echt alleen een Nederlands probleem. En het ligt alleen aan de koeien. De Nederlandse koeien, welteverstaan.

Laat me niet lachen. Nederland is het land van zielenpoten geworden. Van milieu-mietjes die met een 9-5 mentaliteit een goeie boterham verdienen met ouwehoeren over de boeren. En over nog veel meer. Die een stikstofberekening hebben ontwikkeld waardoor de boer kan ophoepelen. Zonder zich af te vragen waar hun goeie boterham eigenlijk vandaan komt. Ja, van de boeren. Zij zorgen voor ons eten.

Ik ben altijd een fan van de boeren geweest. Deze mensen hebben zo’n prachtig beroep. Leven dicht bij de natuur. Zijn zeven dag per week bezig op hun bedrijf.

Maar van Brussel, aan wiens leiband het kabinet loopt, is het binnenkort over en uit met het prachtige bedrijf van velen. Tranen vloeien. Een zoon of dochter die zo graag het bedrijf wil voortzetten kan het vergeten. Ik vind dit aangrijpend.

Woedend kan ik me maken op zo’n rotbeleid. Op een kabinet zonder ruggengraat. Zonder hart voor Nederland. Zonder liefde voor de boeren. Zonder affiniteit met de vissers. Zonder enige visie.

De boeren die bij de laatste Tweede Kamerverkiezingen op het CDA hebben gestemd, vanouds de partij voor de boeren, kunnen zich wel voor hun kop slaan.

Weg met dit kabinet vinden velen. Vind ik ook. Maar wat krijgen we dan? Een kabinet Klaver 1? Die zullen nog meer boeren wegpesten.

De boeren komen weer in opstand, gaan weer demonstreren. Ik geef ze groot gelijk. En ik hoop dat ze net zolang demonstreren totdat dat stikstofgelul van tafel is. En zij weer als blije mensen hun werk kunnen doen, zonder Brussels en Haags geouwehoer.

De boeren huilen weer. En mijn hart huilt mee.